Filipijnse veiling van hernieuwbare energie schiet tekort in ambitieuze doelstelling voor zonne-energie en opslag

De laatste poging van de Filipijnen om de transitie naar schone energie te versnellen, heeft gemengde resultaten opgeleverd. Voorlopige gegevens van de vierde Groene Energieveiling (GEA-4) van het land geven aan dat, hoewel er nog steeds veel belangstelling is voor zonne- en windenergie, het segment zonne-energie plus opslag ondermaats presteerde, waardoor een deel van de beoogde capaciteit niet werd geclaimd.

Volgens cijfers van het Amerikaanse ministerie van Energie (DOE) hebben ontwikkelaars 9.4 GW aan hernieuwbare energiecapaciteit ingetekend – ongeveer 88% van de aangeboden 10.6 GW. Het grootste deel van de niet-ingetekende toewijzing was afkomstig van drijvende zonne-energie, windenergie op land en geïntegreerde zonne-energie-plus-opslagsystemen (IRESS), die zijn ontworpen om de flexibiliteit van het net te vergroten door middel van batterij-energieopslagsystemen (BESS).

Wat het tekort onthult

De onderinschrijving onderstreept een groeiende uitdaging voor opkomende markten: de integratie van commerciële en industriële energieopslag (C&I ESS) in grootschalige veilingen van hernieuwbare energie. Hoewel traditionele zonne- en windprojecten aantrekkelijk blijven voor investeerders, gaan hybride configuraties met opslag vaak gepaard met hogere initiële kosten, complexe vergunningsprocedures en onzekere inkomstenstromen.

Volgens waarnemers in de sector kunnen deze obstakels de invoering van batterij-energieopslagsystemen vertragen, terwijl ze juist van cruciaal belang zijn voor het verbeteren van de betrouwbaarheid van het elektriciteitsnet en het ondersteunen van de ambitieuze doelstellingen van de Filipijnen op het gebied van hernieuwbare energie: een aandeel van 35% hernieuwbare energie in 2030, oplopend tot 50% in 2040.

Mechanismen voor het herverdelen van capaciteit

Om dit tekort aan te pakken, is het DOE van plan om niet-gecontracteerde capaciteit opnieuw toe te wijzen aan gekwalificeerde bieders die de initiële doelstellingen hebben overschreden. Deze flexibele aanpak is bedoeld om ervoor te zorgen dat beschikbare capaciteit – met name op het gebied van drijvende zonne-energie en zonne-energie plus opslag – niet ongebruikt blijft.

Winnende bieders moeten nu na de veiling toezeggingen doen, waaronder prestatiegaranties en systeemimpactstudies, om toegang tot het net te garanderen en de haalbaarheid van het project aan te tonen. De opleveringstermijnen zijn vastgesteld tussen 2026 en 2029, wat ontwikkelaars een relatief lange doorlooptijd biedt om wettelijke en financiële obstakels te overwinnen.

Lessen uit eerdere veilingen

De resultaten van GEA-4 contrasteren met eerdere rondes. De derde veiling voor groene energie (GEA-3) eerder dit jaar leverde 7.5 GW aan biedingen op, tegenover een doelstelling van 4.65 GW, grotendeels gedreven door pompcentrales. GEA-2, gehouden medio 2023, kende 1.97 GW aan zonnecapaciteit toe met 20-jarige stroomafnameovereenkomsten, wat het sterkere marktvertrouwen in stand-alone zonne-energie op dat moment weerspiegelde.

Bredere implicaties voor Zuidoost-Azië

Voor de Filipijnen is het dichten van de opslagkloof niet alleen een technische kwestie, maar ook een strategische noodzaak. Met de toenemende elektrificatie en de groeiende vraag naar veerkrachtige energie-infrastructuur zal batterij-energieopslag een doorslaggevende rol spelen bij de integratie van hernieuwbare energie.

Europese ontwikkelaars en technologieleveranciers kunnen kansen vinden in deze zich ontwikkelende markt, met name in het leveren van geavanceerde C&I ESS-oplossingen, projectfinanciering en expertise op het gebied van netintegratie. Dit zijn gebieden waarop volwassen markten al aanzienlijke ervaring hebben opgedaan.

Nu de regio op weg is naar een hogere penetratie van hernieuwbare energiebronnen, bieden veilingen zoals GEA-4 waardevolle inzichten: de vraag naar hernieuwbare energiebronnen is groot, maar de weg naar wijdverbreide implementatie van zonne-energie plus opslag is nog steeds ongelijk en afhankelijk van ondersteunende beleidskaders, financierbare inkomstenmodellen en toegang tot betaalbare financiering.